/ Teksty i pieśni / Teksty i pieśni na nabożeństwa

Teksty i pieśni na nabożeństwa

Plan na WRZESIEŃ 2020

Pieśni

14 niedziela po

ŚWIĘCIE TRÓJCY ŚWIĘTEJ

13 września 2020

Introit 104
802
671
265
226
740

539

818

Ogłoszenia Parafialne KLIK TU

Teksty Liturgiczne

Zamieszczone poniżej teksty biblijne pochodzą z Biblii Warszawskiej –  nowy przekład z języków oryginalnych, hebrajskiego i greckiego, dokonany przez Komisję Przekładu Pisma Świętego Brytyjskiego i Zagranicznego Towarzystwa Biblijnego, I wydanie w 1975 r.

Porządek nabożeństwa

14 NIEDZIELA PO ŚWIĘCIE TRÓJCY ŚWIĘTEJ – 13 września 2020 – Konfirmacja

Stary Testament: 1 Mż 28, 10-19a

10.Jakub zaś wyruszył z Beer-Szeby i udał się do Haranu. 11.A gdy przybył na pewne miejsce, zatrzymał się tam na noc, gdyż słońce zaszło, i wziął jeden kamień z tego miejsca, podłożył go sobie pod głowę i zasnął na tym miejscu. 12.I śniło mu się, że była ustawiona na ziemi drabina, której szczyt sięgał nieba, po niej zaś wstępowali i zstępowali aniołowie Boży. 13.A Pan stał nad nią i mówił: Jam jest Pan, Bóg Abrahama, ojca twego, i Bóg Izaaka! Ziemię, na której leżysz, dam tobie i potomstwu twojemu. 14.Potomstwo twoje będzie liczne jak proch ziemi i rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, i na północ, i na południe, i będą błogosławione w tobie i w potomstwie twoim wszystkie plemiona ziemi. 15.A oto Jam jest z tobą i będę cię strzegł wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz, i przywiodę cię z powrotem do tej ziemi, bo nie opuszczę cię, dopóki nie uczynię tego, co ci przyrzekłem. 16.A gdy Jakub się obudził ze snu, rzekł: Zaprawdę, Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedziałem. 17.Zdjęty trwogą rzekł: O, jakimże lękiem napawa to miejsce! Nic tu innego, tylko dom Boży i brama do nieba. 18.I wstawszy wcześnie rano, wziął Jakub ów kamień, który sobie podłożył pod głowę, postawił go jako pomnik i nalał oliwy na jego wierzch, 19a.i nazwał to miejsce Betel

Lekcja Apostolska: Ewangelia: Łk  10,25-37

14.Ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi. 15.Wszak nie wzięliście ducha niewoli, by znowu ulegać bojaźni, lecz wzięliście ducha synostwa, w którym wołamy: Abba, Ojcze! 16.Ten to Duch świadczy wespół z duchem naszym, że dziećmi Bożymi jesteśmy. 17.A jeśli dziećmi, to i dziedzicami, dziedzicami Bożymi, a współdziedzicami Chrystusa, jeśli tylko razem z nim cierpimy, abyśmy także razem z nim uwielbieni byli.

Kazanie: Łk 19, 1-10

1.I wszedłszy do Jerycha, przechodził przez nie. 2.A oto mąż, imieniem Zacheusz, przełożony nad celnikami, człowiek bogaty, 3.pragnął widzieć Jezusa, kto to jest, lecz nie mógł z powodu tłumu, gdyż był małego wzrostu. 4.Pobiegł więc naprzód i wszedł na drzewo sykomory, aby go ujrzeć, bo tamtędy miał przechodzić. 5.A gdy Jezus przybył na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: Zacheuszu, zejdź śpiesznie, gdyż dziś muszę się zatrzymać w twoim domu. 6.I zszedł śpiesznie, i przyjął go z radością. 7.A widząc to, wszyscy szemrali, mówiąc: Do człowieka grzesznego przybył w gościnę. 8.Zacheusz zaś stanął i rzekł do Pana: Panie, oto połowę majątku mojego daję ubogim, a jeśli na kim co wymusiłem, jestem gotów oddać w czwórnasób. 9.A Jezus rzekł do niego: Dziś zbawienie stało się udziałem domu tego, ponieważ i on jest synem Abrahamowym. 10.Przyszedł bowiem Syn Człowieczy, aby szukać i zbawić to, co zginęło