Ewangelia: Mk 8,31-38

31.I zaczął ich pouczać o tym, że Syn Człowieczy musi wiele cierpieć, musi być odrzucony przez starszych, arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie i musi być zabity, a po trzech dniach zmartwychwstać. 32.I mówił o tym otwarcie. A Piotr wziął go na stronę i począł go upominać. 33.Lecz On odwrócił się, spojrzał na uczniów swoich i zgromił Piotra, mówiąc: Idź precz ode mnie, szatanie, bo nie myślisz o tym, co Boskie, tylko o tym, co ludzkie. 34.A przywoławszy lud wraz z uczniami swoimi, rzekł im: Jeśli kto chce pójść za mną, niech się zaprze samego siebie i weźmie krzyż swój i naśladuje mnie. 35.Bo kto by chciał duszę swoją zachować, utraci ją, a kto by utracił duszę swoją dla mnie i dla ewangelii, zachowa ją. 36.Albowiem cóż pomoże człowiekowi, choćby cały świat pozyskał, a na duszy swej szkodę poniósł? 37.Albo co da człowiek w zamian za duszę swoją? 38.Kto bowiem wstydzi się mnie i słów moich przed tym cudzołożnym i grzesznym rodem, tego i Syn Człowieczy wstydzić się będzie, gdy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami świętymi.

Stary Testament: Am 5,21-24

21.Nienawidzę waszych świąt, gardzę nimi, i nie podobają mi się wasze uroczystości świąteczne. 22.Nawet gdy mi składacie ofiary całopalne i ofiary z pokarmów, nie mam w nich upodobania, a na ofiary pojednania z tłustych waszych cieląt nie mogę patrzeć. 23.Usuń ode mnie wrzask twoich pieśni! I nie chcę słyszeć brzęku twoich harf. 24.Niech raczej prawo tryska jak woda, a sprawiedliwość jak potok nie wysychający!

Kazanie: Łk 18,31-43
31.A wziąwszy z sobą dwunastu, rzekł do nich: Oto idziemy do Jerozolimy, i wszystko, co napisali prorocy, wypełni się nad Synem Człowieczym. 32.Wydadzą go bowiem poganom i wyśmieją, zelżą i oplwają, 33.a ubiczowawszy, zabiją go, ale dnia trzeciego zmartwychwstanie. 34.Lecz oni nic z tego nie zrozumieli i było to słowo zakryte przed nimi, i nie wiedzieli, co mówiono. 35.A gdy On przybliżał się do Jerycha, pewien ślepiec siedział przy drodze, żebrząc. 36.A gdy usłyszał, że tłum przechodzi, dowiadywał się, co się dzieje. 37.Powiedzieli mu wtedy, że Jezus Nazareński przechodzi. 38.I zaczął wołać: Jezusie, Synu Dawidowy, zmiłuj się nade mną! 39.A ci, którzy szli na przedzie, gromili go, by milczał. On zaś coraz głośniej wołał: Synu Dawidowy, zmiłuj się nade mną! 40.Wtedy Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie. A gdy ten się zbliżył, zapytał go, 41.mówiąc: Co chcesz, abym ci uczynił? A on odrzekł: Panie, abym przejrzał. 42.A Jezus rzekł do niego: Przejrzyj! Wiara twoja uzdrowiła cię. 43.I zaraz odzyskał wzrok, i szedł za nim, wielbiąc Boga. A cały lud, ujrzawszy to, oddał chwałę Bogu.